Thursday, January 10, 2008

Izin Bitti Rolantide Devam

Sayin okuyucularim, biliyorum bu sayfalarin muptelasi olmus halde bir an once tekrar yazmaya baslamam icin dua ediyorsunuz. Amma biraz daha sabir... Henuz ahval ve serait tam anlami ile musait deil...

Efenim, en son izin istedigimden beri basima neler geldi neler... Evimi bosalttim oncelikle. Sonra herseyi Noel gecesi apar topar arkadaslarin garajina bosalttim, derken bir gece egreti bir yatakta dinlenip ertesi gun 12 saatlik bir araba yolculugu ile San Antonio'ya, bir dinlenme kampina gittim. Mekan cennet, spor icin her tur imkan var; lakin spor yapacak ne vakit ne de mood var icimde. Yattigim yatak bir ranzanin alt kati ve basimi yastiga koydugumda ust katin zeminini ile burnum arasindaki mesafe 1.5 karis. bir karisim 20 cm ettigine gore, aramizdaki fark 30 cm imis. Odada isik acildiginda bile yatagim karanlik. Yataga girmek cikmak icin kullandigim 1 metrelik bir aciklik var. Yani biraz mezar hayatini yasamis oldum. Hosuma da gitmedi denemez. Lakin wood log, yani agac govdeleri ile yapilmis kabinimizde 10 kisi kaliyoruz ve bu 10 kisiden ben dahil 4-5'i geceleri horluyor. Fazil Say bile boyle senfoni isitmemistir. Tuvaletin kapisi ihtimal ki omur billah yag nedir gormemis. Oyle boyle inlemiyor her acilip kapandiginda. Eh, 10 kisi kullaninca ayni mekani, dakikada iki kere uykunuz bolunebiliyor.

Sabahlari erken kalkiyoruz, dolayisi ile butun gun mahmuruz. Kabak lifinden kese bezi getirmedigim icin surekli yagliymisim hissi ile dolaniyorum; her gun, artan siklikla dus aliyorum. Surekli yagli hissedince (aslinda cildim kupkuru, iyi biliyorum) terleyemiyorum da; yemek de yiyemiyorum. Sondan iki gece evvel zehirleniyorum, dislerim birbirine o kadar siddetli carpmamistir. Bir gun yatip uzaniyorum; kalktigimda ortalikta ruh gibi dolaniyorum. Buna ragmen bana yazilan 2-4 nobetini (evet gece yarisi) basari ile tutuyorum; diger tum nobetciler arazi olmus olsa da...

Velhasil, yilbasi gecesinde yatagimda titremek ve uzerimdeki halin bir an once gecmesi icin dua etmekle mesguldum. O gece kusamadigim icin gelecek 5 gun boyunca patates yiyip koyu cay icmek zorunda kaldim... Anladiniz... Anneme durumdan bahsettigimde "Iyi, iyi, biraz kilo verirsin boylece" cevabini aldim ya... Olsem gam yemem. Tam duzeldim derken nezle bastirdi, ben iyilestim simdi evdeki herkes dokuluyor.

Neyse, yeni yilda yeni is... Bekledigim is teklifi sonunda geldi. Yeni yilda kuzeyde, Pittsburgh'da ise basliyorum. Simdilik hersey yolunda gibi, bir aksilik cikmazsa ocak sonunda tasiniyorum.

Umarim size de yeni yil yeni seyler getirir. Yeni bi baslangic, yeni arkadasliklar, yeni bir araba (evet benimkisi su anda 10 yasina basti), yeni bir ev, yeni mobilyalar... Sonunda uzerinde rahatca uyuyabilecegim pahali bir yatak... Belki yeni iliskiler... Neden olmasin?

Neyse, hersey gonlunuzce olsun.

1 comment:

Murat Ozdemir said...

hayirli olsun hocam, bol sans