Eskiden arkadaslarla arada toplanir DVD kiralar ve seyrederdik. Ozellikle gerilim filmlerinin alinmasini istemezdim. Tahmin edeceginiz uzere arkadaslar da Saw serisinin hayraniydilar. Bir bolumunu kismen (manyakligin had safhaya vardigi sahnelerde gozumu kapayarak) seyrettim ve diger bolumlerini seyredemedim, seyretmedim. Arkadaslarin onca lafina katlandik...
Haberin ayrintilarini cok takip edemedim, su son gunlerde cok mesguldum. Northern Illinois universitesinde saga sola kursun yagdiran cocugun bir kolundaki yandaki resimde gorulen dovme varmis. Dovmeyi yapan usta yaptigi isi o kadar cok begenmis ki resmini cerceveletip dukkanina asmis.
Manyaklik sinirini zorlayan ve insanlara aci cektirmenin yollarini da bir sanatmis gibi isleyen bu tur filmlere karsiyim, eskiden de karsiydim, ilerde de karsi olacagim. Bu tur filmleri neden seyretmedigimi soran arkadaslara, bu filmlerin toplumu etkiledigini ve manyakca davranislari normallestirdigini dusundugumu soylerdim. Aci cekmis bir insan baska birinin cektigi aciyi gordugunde, rol dahi olsa rahat duramaz, durmamali. Bir arkadasim insanin ruhunda binlerde latif duygularin oldugu, bunlarin pek cogunun da cok ufak tefek seylerle bir daha geri donusu olmamak uzere yitip gittigini soylemisti. Gunumuz insaninin geldigi noktada bireyler hayvanlasirken ben safligin korunumunu tercih ediyorum. Insan safligini korudugu surece guzel... Guzellikse zahiren degil...
No comments:
Post a Comment