Horozdan al dersi

Bir fikra vardir...

Gunun birinde horoza sormuslar. "Bre horoz kardes, biz cikamadik isin icinden, lakin sen bilirsin: tavuk mu yumurtadan cikar yoksa yumurta mi tavuktan?"

Horoz demis: "Valla kardes ben onu bunu bilmem, tavukla isime bakarim, gerisine karismam"

Ha simdi dusunuyorum. Bre ki sen, dusunceler icinde aklini fikrini odagini dagitmaktan ne zevk alirsin; butun gucunu yaptigin ise vermek varken..."

Dust in the Wind

"Uzun Sacli Room-mate lazim sana"

Bir arkadasla karsilasiyorum. Hal hatir soruyoruz:

"Naber?"

Klasik cevabim: "Eh iste her zamanki gibi surunuyoruz!"

Arkadastan gelen beklenmedik karsilik: "Aslinda uzun sacli bir room-mate'in olsa hayatin duzene girer", cumlenin sonuna bir de gulucuk ekliyor.

Suratimin sekli gorulmeye deger, kafam karisiyor, arkadas espriyi anlamadigimi zannedip "Artik evlenmek icin bir bayan bulman lazim" diyor...

Eve gelirken dusunuyorum: Bir basin iki olmasi mevcut basimdaki dusuncelerin ve sorunlarin cozulmesine mi yarar yoksa zaten epey daginik olan dikkatimin baska noktalara dagilmasini saglayarak benim "daha az suffer etmeme" mi netice verir? Bir problemi dusunememek ya da ona zaman ayiramamak o problemin olmadigi anlamina elbette gelmez... Peki o zaman?

Evlilik deyince aklima eski kalfamiz Ahmet Abi geliyor. Kendisini sanirsam 87 senesinde tanidim. 90'da evlendi diye hatirliyorum. Hayati iki devreye ayrilir kisaca: Evlenmeden once ve sonra... Evlenmeden once oldukca sen sakrak olan, yuzunden gulumseme eksik olmayan bu abimizi evlendikten sonra gulumserken goren olmadi. Roden'in dusunen adami onun yaninda Cadde Tikky'si gibi kalirdi.

Farkli bir bakis acisi, gozlerin onune farkli renkte bir lens eklemek: acaba hayati daha cekilir kilar mi? Ya da baska bir yaklasimla: Dusundugum seyler gercekten o kadar dusunmeye ve hayiflanmaya deger mi? Eger bir adim, bir fiil takip etmiyorsa dusunceyi, saf basina dusunmenin yarim saat spor yapip da bir parca ATP yakmaktan farki ne? Hal boyleyken, evet diyorum, belki de uzun sacli bir oda arkadasina ihtiyacim var... Resimdeki "Leo" gibi olmasa daha iyi olur...

Lila dit ça (Lila Says)

Baslangicinda siradan, belki de cocukca, ortasinda siradan, ama sonu itibariyle son derece sasirtici ve etkileyici bir film 'Lila Says'. Ne hikayenin gectigi ortam ne de hikayenin cevresinde oruldugu kisilikler alisilagelmislikten izler tasimiyor. Belki de Avrupa sinmasinda beni ceken sey de bu... Bilinmeyen ve taninmayana olan ilgi... Film bir noktadan sonra sizi Fransizca ogrenme adina gaza getirebilir, hazirlikli olun.

(Hikayeyi atlayip karakterlere ve hikayenin anlatilisinda bazi detaylara takilmak bence filmi ciddi anlamda iskalamak demek olacagi icin, o kismi es geciyorum)

vanity

vanity by ~CHIN2OFF on deviantART

Boondocks by "Little Big Town"

As a guy who spent 4.5 years in the deep south, I still feel "dixie" in Pittsburgh... I wish I were there...

A little about myself

Few days ago, once again, I was watching the movie "The Scent of a Woman" on tv. There are a lot to see and a lot to learn on Al Pacino's movies, I love them. At one scene, Pacino was taking about his mood, why he was so much eager to commit suicide. All his life, he had one single dream that kept him going even in the most terrible circumstances: the day he would wake up to a morning and the first thing to see would be a woman who is still there. The moment he lost his hope for that morning, he decided to commit suicide.

I asked myself at that moment: What was my dream... What kept me going... A huge nothing? I haven't been dreaming for years. No dream except for the beautiful house on top of a hill at the Aegean coast, even that one haunts me less as days pass by. So what? Every day another bit of my soul sinks and dies in the abyss and darkness of my heart.

I cant feel anything... Absolutely nothing. Is it normal?

Antissa by ES Posthumus

This clip (although has nothing to do woth the music) is the only one I found not related with any kind of Japanese cartoons. Music is fantastic, just switch the tab and let it run at the background. Enjoy it!

The Knife - Marble House

Some more clips... I hope you will recognise the voice of Jay Jay Johanson... Constumes and stage performance is a little weird, anyway... A good song.