Babanizin adi Kharun veya Rockefeller degilse ve limitli bir butce uzerine yasiyorsaniz, her uc bes senede bir bilmediginiz bir baska yere tasinmaniz gerekiyorsa, bulundugunuz yer, calistiginiz is, halen kaybetmediginiz ya da egreti bir sekilde sarildiginiz hayalinize ulasma yolunda bosa atilmamis bir adim olarak gorunuyorsa, ya da bir adim olmaktan uzaklasmis, sadece bugunden yarina birseyler kazanabiliyor olmakla yetiniyorsaniz, kisaca hayatta sizi bir yere cakan civiler, topragin diplerine saldiginiz kokleriniz, sIkI sIkIya sizi bir iskeleye baglayan halatlariniz yoksa, velhasil benimkine yakin bir hayatiniz varsa bu tavsiyem size...
Kalbinizi oldugu yerden kaziyin, bi sandiga gomun, naftalin basin, cok da yaslanmadan, geri donup topraginizi bulana kadar da kimseye baglanmayin...
Bir melodi belirleyin... Ayda bir calip dinleyin ve 3-5 dakika boyunca kalbinizin atmasina izin verin. Hepten solup gitmesin sandukaciginda... Sonra usulca yatin, cok da dusunmeden uykuya dalin... Tanidik geldi mi?
Bu benim 6 sene onceki prensibimdi. Ne zaman uzaklastim, pisman oldum...
Benim melodim Ayisigi Sonati....
Sunday, October 5, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment