Tek kelime ile berbat bir film... Son zamanlarda Trantino imzali iyi bir film gormedim. Ama filmleri icin sectigi muzikler hakkinda aynisini soyleyemem. Iki parca var ki dikkat cekici. Ilki "Green Leaves of Summer". Ikincisi de filmdeki Soshana'nin kirmizi elbisesi ile gorundugu sahnede caldigi kadar ile "Cat People. "
Neyse, Tarantino'nun hastalik derecesinde sorunlu biri oldugunu dusunuyordum, artik eminim. Bunun yanisira, insanin icini kiyan, bayan, sinir eden, bos konusmalarla uzatildikdikca uzatilan sofra sahnelerinden de bay geldi.
Diger bazi seyler de var ki bu aksam kosarken aklima takildi.
Mesela... Intihar bombacilari... Dogu ve bati, tum medeniyetlerin cok cektigi bir illet. Simdi, kafama takilan sey su... Nihayetinde kendini feda eden, ederken de pek cok kisiyi pesinde "goturen" bir insan, beyaz irktan, hatta sarisin ve guzel bir kadin olur ve maktulleri "meshur" Nazilerden secilirse buna sempati ile bakilabilir, hatta filmi filan yapilabilir mi? Elimizdeki film diyor ki "Evet!" Peki ama neden? Tumden intihar saldirilarini kinamak gerekmiyor mu? Zira suclunun yaninda sucsuzu da "goturen", yargilamayan, ayirmayan, "cezalandirirken" secmeyen bir eylem?
Ikincisi de sinemada yapilan saldiri... Kimse kusura bakmasin, bana 1986 yilinda Istanbul Neve Shalom sinagoguna yapilan saldiriyi ve o gunlerde gazetelerde cikan illustrasyonlari hatirlatti (7 yasindaydim). Kapali bir mekana sIkIstirilan insanlarin uzerine (ki kadilar da vardi grupta), rastgele ates acmak, bomba patlatmak...
Neyse, fazlaca vahsi bir filmdi. Tarantino, Kill Bill'in golgesinden kurtulamamis anlasilan.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment